kom overal in aard voor.
De vroege mens goed op de hoogte brengen van de ontzagwekkende macht van bliksem en wist dat het ijzer en bepaalde andere metalen werden aangetrokken naar magnetiet, een soort ijzererts. De Oude Grieken waren vertrouwd met het feit dat gewreven amber aangetrokken stof en kaf; hun woord voor amber, "elektron," is namelijk de oorsprong van de woordelektriciteit.
Maar toch verrassend, werden het verband tussen magnetisme en de elektriciteit niet ontdekt tot vroeg in de laatste eeuw. Zelfs vandaag, zijn er a great deal over elektromagnetische krachten die wij nog niet kunnen verklaren. Niettemin, wij van hen in een eindeloze verscheidenheid van manieren maken gebruik om hitte, licht en andere vormen van energie te veroorzaken. Wij kennen ook genoeg over elektriciteit en magnetisme om heel wat pret te hebben, aangezien u in deze Web-pagina plaats zult zien
EEN ELEKTROSCOOP
Buig een stuk van draad in een dubbele right-angled vorm met omgedraaide einden zoals geïllustreerd. Gezet één eind op de rand van een glas en houd het in positie met een een metaalplaat of dienblad. De verticale wapenbinnenkant zou niet het glas moeten raken. Hang een strook van metaalfolie over het horizontale draadwapen.
Belast een kam of een stuk van document met statisch door te wrijven, dan greep het dichtbij de dienbladrand. De folieeinden zullen apart opspringen. U hebt een elektroscoop, een gevoelig instrument voor het ontdekken van elektrische lasten gemaakt.
Raak de plaat met uw vinger. Dit zet de folielast aan de grond, die het een tegenovergestelde last geeft aan het document. De bladereninstorting. Dan neem weg uw vinger. De tegengesteldelast in het document zal nu aan de folie stromen. De bladeren zullen apart opnieuw opspringen aangezien zij nu een tegenovergestelde last aan het document hebben. Al duidelijk? Probeer het zelf.
HANS OERSTED (1777-1851), een Deense wetenschapper, ontdekte dat een elektrische stroom recht een magnetisch veld aan zijn stroom veroorzaakt. Bewijs net hem nu.
Drijf een gemagnetiseerde naald in een glas water om een kompas te maken.
Wanneer zij die aren't in wetenschappelijk dalingsmetaal "ken" in water bezwaar hebben dat zij als stenen aan de bodem zijn gedaald. U bent verschillend, voor wanneer u,namelijk, spelden en naalden in water laat vallen dat zij hebben gedreven.
Wonderbaar? Niet werkelijk. Het geheim moet de oppervlakte van de speld of de naald houden die niet het vrij droge water raken. Er zijn vier manieren om eerder moeilijke dit, twee en vrij gemakkelijke twee te doen.
Het verminderen van de naald door twee van een lus voorzien draden is één manier maar u zou de draad moeten verwijderen zonder of het water of de naald te storen - geen gemakkelijke baan.
De tweede methode, die het laat vallen horizontaal van net boven de oppervlakte, is beter, maar u hebt een zeer regelmatige hand nodig omdat een bochtige daling niet zal werken.
De onderste twee hier geïllustreerde methodes zijn best; één van beiden lager de naald (of speld) zacht op een vork,
of drijf het op een stuk van document.
Laatste is waarschijnlijk het meest efficiënt maar u zult een veelbetekenend stuk van document op de bodem verlaten omdat het het water gaat absorberen en dalen, op zee verlatend de naald.
Breng uw vrienden door hen sommige spelden en naalden eerst te geven en hen in verwarring uit te nodigen om deze metaalvoorwerpen te maken drijven. Tenzij zij het geheim kennen dat zij zal ontbreken.
De dingen zullen miserably en vlug dalen. Dan onthult u uw inzameling van drijvende spelden en naalden die u eerder hebt voorbereid.
"Hoe gedaan het?" zij vragen. Het "magische water," u zegt, zettend hen van scent.
Hebben beheerstd de kunst van het maken van naaldenvlotter, kunt u een kompasfabrikant worden. Als u een naald - door het te strijken één manier slechts met een staafmagneet - magnetiseert en het op de manier drijft die wij hebben beschreven, het richten=zal= altijd het noorden en zuiden. Natuurlijk, weet u waarom.
Wat u, op de eenvoudigste mogelijke manier hebt gemaakt, is een rudimentair kompas. Het zal niet veel gebruik als middel om uw weg in het land te vinden zijn, maar het is een kompas niettemin.
In beide demonstraties, is het belangrijke te herinneren punt zich dat de voorwerpen droog moeten zijn of zij zullen dalen.
Plaats een theelepeltje parallel met de naald over de rand van het glas. De batterij wordt om de stroom te leveren als volgt gemaakt. Verpak sommige kleine stukken van cokes in een doek en neem het handvat van een vork op. Dompel de bundel in een sterke zoute oplossing onder rusten dan de vorkrieken op één eind van de lepel. Breng een strook van zink tussen het andere eind en de zoute oplossing in evenwicht die zorg nemen om de cokesbundel niet te raken.
De chemische reactie in de oplossing veroorzaakt een stroom van elektriciteit door de kring van zink, lepel, vork en zoute oplossing. Bericht hoe de naald nu recht wordt doen afwijken.
Een vrij gedetailleerde motor die krachtig genoeg is om een draadwiel te spinnen kan van enkel een eenvoudige magneet en een geestlamp worden gemaakt. In deze instantie, die blijkt het wiel veel ingewikkelder dan assemblerend de motor zelf bouwt.
Om het wiel te maken, gebruik een dikke plak van cork als hub en neem vier gelijke lengten van stijve koperdraad als op spokes. Maak groeven in het eind van elk om een rand van dunne ijzerdraad te nemen. Las de rand in elk in samen sprak en verdraaien beide einden zodat het een cirkel vormt. De as voor het wiel zal een staal breiende naald opgezet op een basis van cork zijn die aan een dikke kartoncirkel gelijmd is. De volledige as roteert op een lager dat van een kleine, concaaf-gecentreerde knoop wordt gemaakt die aan de cork basis wordt gelijmd. In de "kop" van deze knoopplaats bored een glasparel met een gat door het. Buig nu een haarspeld of document klem om een kleine lijn in het midden te vormen. Neem de twee einden in de cork basis op zodat het over de knoop overspant. De as wordt gehouden recht door de lijn en het gat in de parel. Samen vormen zij een bal-en-contactdoosregeling. Indien nodig, oli5 van tijd tot tijd deze scharnier.
Plaats een hoefijzermagneet op een tribune op het zelfde niveau zoals het wiel. Verwarm de rand van het wiel met een geestlamp die enkel voor één van de twee polen van de magneet wordt geplaatst. Als randhitte omhoog, het wielbegin om te draaien. Wanneer het ijzer rode heet, bij een temperatuur van rond 1.1100 graad F wordt, wordt het immuun voor magnetische aantrekkelijkheid. Nu slechts wordt het koudere deel van de ijzerrand aangetrokken
De elektriciteit niet alleen stroomt uit muurcontactdozen. Het komt overal in aard voor die vaak in de meest onverdachte plaatsen verschijnt. Dit is waarom het mogelijk is om een licht te maken zonder zo gedetailleerd om het even wat zelfs te gebruiken zoals draden, gloeilampen en zekeringen.
U zult een glascilinder, bij voorkeur van een oude olielamp nodig hebben. Verpak een ring van tinfolie rond zijn midden. Maak een andere dunne strook van folie van het eind van het glas aan ruwweg de helft van een duim vanaf de foliering vast. Volgende omslag een lange zachte borstel in een zijdezakdoek of een zijdedoek. Wrijf de binnenkant van het glas levendig ervoor zorgend om de folie met uw vingers niet te raken. Als u zich in een verdonkerde hoek bevindt zult u spoedig een grote vonk over het hiaat tussen de folie zien springen telkens als u de borstel uit de cilinder trekt.
Met deze eenvoudige elektriciteitsgenerator zult u een eindeloze verscheidenheid van trucs en experimenten kunnen uitvoeren. Bijvoorbeeld, als u hangt de ring van tinfolie en een paar stroken van dun document aan het eind u een elektroscoop vrij gelijkend op vroeger gemaakt in het boek zult gebouwd hebben. Dit keer, wrijft de binnenkant van de glascilinder van de tegenovergestelde richting u voordien gebruikte. De document stroken zullen spoedig overeind zetten en zullen omhoog opheffen aangezien de last van de folie langs de draad en in het document stroomt. Aangezien als lasten elkaar afweer, apart zullen de beetjes van document worden geduwd.
U hebt ook in dit experiment aangetoond dat de voorwerpen die slechte leiders, zoals glas zijn, gemakkelijk een elektrische last wanneer gewreven nemen. De goede leiders, enerzijds, brengen gemakkelijk elektriciteit tussen geladen en neutrale organismen over.
Vouw een klein stuk van document zodanig dat het in kwarten met vouwen verdeelt om te tonen waar u het hebt gevouwen. Gebruikend de kruising van deze vouwen als middelpunt, verwijder een kruis als geïllustreerd.
Maak de langere wapens in orde om het punt van de centrumkruising een weinig verder te maken dan het andere geregelde eind. Breng het document kruis op het punt van een naald op het centrum in evenwicht maar neem zorg om het document niet te doordringen. Neem het hoofd van de naald in cork op en behandel de gehele structuur met een glastuimelschakelaar.
Vertel uw vrienden u de pijl binnen het glaspunt bij iedereen kunt maken u zonder het glas te verwijderen noemt. Allen u moet doen is oneffenheid het met een zijdezakdoek aan de kant die de persoon onder ogen ziet u kiest. De pijl zal door statisch aan die kant van het glas worden aangetrokken en zal draaien aan punt in zijn richting.
Volg deze truc door de pijl op te maken bij vrij een snelheid roteren door de tuimelschakelaarbovenkant te wrijven goed, is het niet de bovenkant omdat de bodem hier - in een cirkelmotie maar altijd in de zelfde richting het meest bovenste is.
Als u het geduld hebt om wat administratie eerder fiddly te doen kon u een document kruis met gelijke wapens en van hen maken uiterst kleine knipselpaarden door fijne draden opschorten. Dit elektrisch vrolijk-gaat zal verrukken en zal amuseren rond jonge kinderen.
Het glas, het porselein, het hout, de textiel, de was en de harsen worden gemakkelijk belast met statische elektriciteit maar zij zijn, als al dergelijke materialen, slechte leiders van een elektrische stroom. Zij zijn daarom duidelijke keuzen voor gebruik als isolatie om het leiden van materialen te scheiden.
Het artikel neemt uit boek 100 verbazende magische trucs
Geschreven door Arthur Good Illustrated door poyetvertaling en aanpassing David Roberts
Het wensen van Boeken
