Dit apparaat genoemd werd magnetromapparata uitgevonden in 1933. Het vergde geen buitenkrachtbronnen om te functioneren.
Aangezien een officiële rente van de hoofden van de Duitse marine in de tijd werd genoteerd die voelde was een onderzoek noodzakelijk en een officieel rapport werd ingediend.
De deskundigen onderzochten het apparaat en konden geen fraude vinden. Het werd beoordeeld Coler een eerlijke experimentator was maar geen deskundig advies kwam vooruit aan hoe de eenheid werkte.
Het apparaat bestond uit permanente magneten van staal,koper rollen en condensatoren in een speciale holdingsregeling.
Het apparaat nam zes staalmagneten in een zes opgeruimde regeling op waar de magneten in reeks aan de rollen van ongeveer de weerstand van het 33 ohm tegen vormen een deel van de kring werden verbonden. Dat is een het leiden weg werd gemaakt door de magneetkern.
Het ontwerp nam ook twee kleine condensatoren op, een schakelaar en een paar glijdende solenoïderollen, één montage binnen andere. zoals aangetoond in illustratie.
Het apparaat aan macht toestaan omhoog werd het volgende gedaan. De schakelaar werd opengelaten. De magneet en rolcombinatie werd bewogen lichtjes apart gebruikend een mechanische regeling van krukassen en schuiven die elke combinatie van de magnorol om toeliet eveneens worden veranderd, Er was een wachttijd van verscheidene notulen tussen veranderingen. De glijdende rollen waren ook elkaar plaatsten aan verschillende posities met betrekking tot.
Deze veranderingen werden vaak aangebracht tot een nauwkeurig punt bereik zoals die op de voltmeter wordt vermeld was. De schakelaar was toen gesloten. Er waren nog meer veranderingen langzamer dit keer tot het beste resultaat werd bereikt.
Verscheidene tests gaven het 450 millivolt voor periode van sommige uren andere tijden 60 millivolts allen waren zij konden krijgen.
Het beste verkregen voltage was ongeveer 12 volts en bleef daar voor onbepaalde tijd tot de eenheid was gesloten.
Proberen de experimentators bij het reproduceren van het apparaat zoals hierboven beschreven.
Hun resultaten zijn op het ogenblik onbekend
Ik geloof dat dit apparaat sommige gelijkenissen aan het ontwerp Hendershot heeft.
Coler werd ook gezegd om tot een apparaat geleid te hebben genoemd stromerzeuger.
Dit bestond uit een regeling van staalmagneten, de vlakke rollen en de koperplaten op open wapens zetten in een parallelle combinatie op met elkaar en voedden macht van een tranformer van het centrum..
De output wordt gezegd om een spatie van lichten aangestoken te hebben waarvan de output het niveau van de inputmacht overschreed.
Hij werd gezegd om een 10 wattseenheid in 1925 en een 70 wattseenheid in 1933 gebouwd te hebben.
Andere eenheden volgden tot het eind van de oorlog waar het werk schijnt gekomen te zijn te stoppen.
Het Officiële Britse Geheime Rapport van de Dienst over Hans Colers Device
de details van experimentators proberen om het colerapparaat te reproduceren
