Aan al degenen wie, vochten en, voor de vooruitgang van ideeën, tegen de bittere kritiek en de verwonde trots van hun tijdgenoten, in een wens vechten om een betere wereld te creëren: niet voor zich, maar om de last van het leven voor toekomstige generaties te verlichten

(De Kapitein van Vliegende Saucer)

TOEN wij dit boek schreven hadden wij een zo geen snelle bevestiging van veel van onze bevestigingen verwacht. Een maand nadat de eerste uitgave van de pers een Nederlander was gekomen kondigde aan dat hij in contact met wezens van Venus was geweest die hem meedeelde dat een andere Zon in ons planetarisch systeem zou komen, dat is in overeenstemming met wat wij schreven. Een Professor van Roman Wet bij de Katholieke universiteit van Santos zei hij in contact met de bemanning van vliegende saucer was geweest, en zijn verhaal aan van ons, met inbegrip van details van het systeem van aandrijving door de verwezenlijking van een vacuüm gelijkaardig is, dat niemand had vermeld alvorens dit boek werd gepubliceerd. Provincies zoals de V.S. en Groot-Brittannië publiceerde de resultaten van hun onderzoek en kondigde aan dat zij hoopten om interplanetaire ambacht te construeren gebruikend ionisatie als middel van aandrijving gelijkend op dat beschreven in dit boek.

Wij hebben gezegd dat de ernst een combinatie fenomenen is waarin de atmosfeer een grote rol speelt en waarvoorbij men bijna volledig vrij van ernst is. Wij toonden aan dat alle voorwerpen het zelfde tarief van daling van een vacuüm hebben dat de wet weerlegt van Newton aangezien het dat de massa van de voorwerpen door de verticaal wordt aangetrokken, component van magnetisme aantoont. Vele "boffins zouden" hoogst geamuseerd worden bij dit, maar het succes van sputniks toont er wat waarheid is in wat wij hebben gezegd.

De Rood kondigden aan dat zij een kunstmatige satelliet gelanceerd hadden die 86 kg weegt. terwijl de Amerikanen die, zich obstinately aan de wetten van ernst en relativiteit vastklampen, de waarheid van de Sovjetaankondiging betwijfelden, hebben berekendd dat slechts een satelliet van 5kg. kon in baan handhaven.

De Sovjets antwoordden door te zeggen dat niet alleen er een 86 kg was. satelliet in baan, maar dat het derde stadium van de dragerraket, strijdig met verwachtingen, ook in baan om de Aarde was gegaan; en de raket die veel meer dan de satelliet weegt. De theorie van gravitatie is daarom niet sequitur.

Bij deze hoogte, vrij van de atmosfeer en het onderwerp slechts om een klein deel van de verticale component van magnetisme, wordt de satelliet meer onderwerp aan zijn horizontale component en beweegt zich bij een bepaalde snelheid die aan de relatie tussen zijn massa en magnetische impuls beantwoordt. Aangezien de magnetische lijnen van kracht een cirkelweg rond de planeet beschrijven, gingen beide organismen die in ruimte worden gelanceerd in baan om ons.

Wij zouden gelukkig moeten geweest zijn om zelfs de kleinste wetenschappelijke bevestiging ontvangen te hebben, laat staan deze rijkdom van bewijs die in zo plotseling een tijd heeft geaccumuleerd.

Het was blijkbaar niet de wil van de God die het bewijs zou moeten niet hebben, aangezien zelfs de Sovjets hebben verklaard dat de planeten door het licht van de Zon worden afgeweerd en niet door het aangetrokken.

Deze verklaring moet in ons boek worden gevonden, en wij kunnen gaan om te zeggen dat het de backbone van het systeem is dat wij hebben beschreven.

Wij konden een lange lijst van alle bewijzen zoals observaties van aurorae, eigenschappen van elektronen, enz. maken, maar het zou het geduld vermoeien van de lezer aangezien hij over deze zelf in de Pers zou gelezen hebben. Wij, echter, zouden als een brief van U.S.S.R. publiceren gericht aan één van onze wetenschappelijke vrienden:

Gelieve van nota te nemen ik het Russische manuscript voor het adres (Webredacteur) niet kon omzetten

Moskou, 26 September, 1957

Beste Sir~

Wij hebben uw brief, samen met uw boek Mijn Contact met Vliegende Saucers die wij aan de astronomische sectie van de Academie van Wetenschappen van U.S.S.R. hebben doorgegeven (Bolshaya Gruzinskaya St. 10), vragend hen om rechtstreeks op u te antwoorden. Wij zijn van mening dat de Sovjetastronomen in het werk van hun Braziliaanse collega's zeer geinteresseerd zullen zijn.

Oprecht,

(ondertekende) Constantin Chugunov.

(Hoofd van het Amerikaanse Ministerie van Voks).

Wij zouden willen erop wijzen dat onze vriend, die anoniem zal blijven, een exemplaar van dit boek naar een vriend van zijn Rusland zonder het vragen om enige commentaar van de Academie van Wetenschappen opstuurde. Hij wilde slechts aantonen dat het Westen wat rente in vliegende saucers nam. Zijnd een wetenschapper en wensend niet om de Russen de indruk dat te geven hij raaskallende krankzinnig was, vertelde hij zijn Sovjetvriend dat ons boek in de aard van ruimtefictie was en een steekproef van een nieuw type van Westelijke literatuur was. Nochtans, gaf het Hoofd van Voks, die ook een wetenschapper is, toen hij nota van het probleem had genomen, het voor studie door door de grootste academie van wetenschap in de wereld. Zeker zijn de Rood geen idioten. Waarom zouden zij hun tijd bestuderend het werk van fictie moeten verspillen? Kon het dat zij iets meer daarin dan lichte lezing zijn vonden?

Het boek werd verzonden in Juni en zodra Oktober U.S.S.R. publiceerde de resultaten ver van zijn onderzoek naar het effect van de weerzin van zonnelicht zij het van ons om te zeggen dat de vruchten van de onderzoek van de Sovjetwetenschappers werden gebaseerd op dit boek, maar wij zijn in elk geval dankbaar voor de morele steun die wij uit hen hebben afgeleid. Als zij onze wetenschappelijke theorieën goedkeuren, kunnen zij niet vergeten om nota van onze ethische conclusies ook te nemen. Mei hun harten denkt zo volledig op de humanist en de godsdienstige aspecten na aangezien hun meningen hebben gewerkt aan de wetenschappelijke. De deferentie die aan ons boek door culturele instellingen in U.S.S.R. is getoond vleit aan ons en zou moeten helpen om de aandacht van onze autoriteiten niet aan het boek zelf, maar aan het gehele onderwerp van vliegende saucers te roepen.

Als zij afkerig zijn om het Sovjetvoorbeeld te volgen, zouden zij nota van de wanhopige pogingen minstens moeten nemen die de Amerikanen maken om al mogelijke informatie over vliegende saucers te verkrijgen, die, in bepaalde gevallen, aan gewetenloos grenzen. Dit is niet eveneens slechts op de Amerikanen, maar op de Russen van toepassing.

Vele mensen hebben ons aangevallen en zelfs worden hen die het bestaand van vliegende saucers geloven onderworpen aan invective door incredulous. Wij hebben hen en genomen niet inbreuk genegeerd. Het is niet ons zij aanvalt, maar Waarheid, en dit, wat er ook zij kunnen nu zeggen, zal één dagtriomf. Zij kunnen ons met beledigingen niet meer afschrikken dan de kiezelstenen een het vooruitgaan golf kunnen tegenhouden. De golf van Waarheid zal één dagonderbreking over hen en hen onderdompelen.

Dmo Kraspedon

Sao Paulo. November 1957.

De gebeurtenissen die in dit boek worden beschreven zijn gehouden sinds November 1952 geheim.

Wij wilden tot elke prijs houden over hen stil voor vrees voor de kritiek van mensen die slechts in het Aards leven geloven en die niet het bestaan van andere menselijke wezens in het zonnesysteem konden crediteren geschikt om in wetenschappelijke terminologie zo te redeneren goed zoals, als niet beter dan, ons.

Dit betekent niet om te zeggen dat onze het geloven het bestaand van andere gewoonde in werelden voorbij deze notedop in ruimte, waarvan wij zo trots zijn, enkel een geloofsdaad is; wij zijn overtuigd dat het hoogst waarschijnlijk is dat het leven niet alleen een ongeval dat aan een bol zonder speciale attributen gebeurde, zoals van ons is is.

Als dit een redelijk gebouw is, dan is het ook even mogelijk dat er een uitwisselings van wetenschappelijke, geestelijke en andere ideeën tussen planeten zou moeten zijn. Dergelijke uitwisselingen tussen de inwoners van andere werelden die vrij zelf van de sluitingen hebben gekund die nog de voeten van trotse homo sapiens binden zijn waarschijnlijk op hoger niveau dan wij van, en om redenen kunnen opvatten die voorbij onze verbeelding zijn.

Ondanks onze aan zichzelf opgelegde stilte, waren wij bij één gelegenheid die wordt gevraagd om aan een bijeenkomst bij de woonplaats van één van het ons algemeen deel te nemen waar jonge lad over een vreemde reis moest verslag uitbrengen die hij aan een verre planeet met de bemanning van vliegende saucer had gemaakt.

Om wat morele steun aan lad te geven en hem te zetten bij easer vertelden wij hem enkele dingen die aan ons waren gebeurd, met het resultaat dat iedereen de rest van het verhaal wilde kennen. Wij gaven hen enkele feiten en bleven stil over anderen geen dieals wij tegelijkertijd relevant beschouwden.

Het is, nochtans, moeilijk voor een mens over vliegende saucers stil te houden, vooral wanneer iemand anders vooruit over hen houdt.

Binnen een korte tijd werden wij gedrukt van alle kanten om het gehele verhaal te vertellen, welke wij een paar keer moesten herhalen. Wij brachten uit over fragmenten van het verslag, zo zo om aan onze gastheer op te leggen niet, maar onze pogingen om het verhaal te snijden plotseling wekten slechts duidelijkere belangstelling. Een bepaalde heer die het grootste deel van zijn tijd doorbracht die met mensen debatteert die saucers hadden gezien, en aan wie wij een paar dingen hadden toevertrouwd, trouw beloofd om hen niet door te geven. Een paar dagen later nodigde hij ons uit om een vriend van van hem te bezoeken.

Toen wij aankwamen, denkend dat het een gewone sociale vraag was, wij werden ontmoet door ongeveer veertig mensen ' wie "speciaal" was verzocht om ons te horen. Wij waren verrast die dit onderwerp, welke zo veel rente voor de wereld houdt, zo indiscreetly zou moeten behandeld te zijn. Aangezien wij niet aan onze gastheren onbeleefd wensten te lijken, wij vonden sommige fairy verhalen over vliegende saucers uit die de tijd overgingen en volledige teugel aan onze betekenis van humeur gaven. Het was een vermakelijke avond.

Wij vermelden dit om de lezer te tonen die wij nooit hadden, noch hebben, om het even welke wens voor publiciteit; de publicatie van dit boek is gebracht op ons door kracht van omstandigheid. Wij hadden velen aanbiedingen voor het verhaal innen dat wij altijd ondanks onze verachtelijke armoede daalden.

Dit boek bevat al informatie niet die wij hebben ontvangen,

maar vertegenwoordigt een samenvatting van het. Er zijn bepaalde dingen waar wij het onze plicht in te houden beschouwden, gedeeltelijk overeenkomstig de wensen van onze informant, en gedeeltelijk op ons eigen oordeel. Voorts er zijn andere dingen die wij van plan zijn in een afzonderlijk boek te publiceren wat niet werkelijk binnen het werkingsgebied van het werk voor het grote publiek komen, zoals dit.

Wij hebben ook de details van onze eerste vergadering met vliegende saucers ingehouden, aangezien het onze enige bedoeling was om de gezichtspunten van de mensen te laten weten die deze geheimzinnige ambacht bemannen.

Wij wensten daardoor vermijden met elkaar in verband brengend minder belangrijke details die anderen reeds aan goed effect hebben gedaan.

Voor zover mogelijk was hebben wij het brengen in godsdienstige vragen vermeden, sinds een invasie van een grondgebied dat voor behoorlijk verordend die wordt gereserveerd goed als impertinence van onze kant zou kunnen verschijnen.

Als wij hier en daar gemaakte verwijzing naar godsdienst hebben, het is omdat wij om zijn gedwongen dit te doen en omdat wij niet het onderwerp om als resultaat van onze het zijn wensten te lijden te onwillig om de mogelijkheid te riskeren om op de tenen van andere mensen te betreden.

De opmerkingen in dit boek impliceren niet dat bogen wij minachting de eerlijke inspanningen die door onze wetenschappers worden geleverd en de oprechte inspanningen van duizenden onderzoekers over reageerbuizen en diverse apparaten op zoek naar onbekend, en aan wie wij, in feite, ben van welk welzijn verschuldigd wij genieten, en de kleine verlichting die aan ons wordt verlaten. Wij eerbiedigen hun inspanningen en houden hen in hoogste achting.

Wij zijn zekere dat als de fouten of de weglatingen in wetenschap zijn gekropen het niet toe te schrijven aan slecht geloof namens de wetenschappers is, wie hun leven aan het onderzoek naar ware kennis hebben toegewijd.

Het ding dat appals ons dat de lange uren is, het offer van het leven, en alle inspanningen van duizenden het onderzoeken meningen die slechts het gemeenschappelijke goed in mening hadden zouden door pseudo-wetenschappers naar de vernietiging van dit mensdom moeten afgeleid te zijn die zo vele genieën veroorzaakten en die in dergelijke hoge achting door echt wijs worden gehouden.

Wij vallen geen wetenschap als dusdanig aan, maar slechts hen die pervert het. Zij die zich aan de nefarious taak wijden om het menselijke leven niet meer te vernietigen hebben het recht wetenschappers te roepen. Het zou een belediging aan Newton zijn, Galileo, Fleming, Laplace, Kepler, Lagrange, Hertz en al die anderen om onder hun aantal het bloeddorstige individu te omvatten verantwoordelijk voor het laten van atoombommen over Hiroshima en Nagasaki. Pascal zou in zijn graf als hij zou moeten één dag met het individu draaien worden vergeleken dat het gas van "G" produceerde.

Het is mogelijk voor iedereen om een correcte observatie te maken, maar toch maak valse gevolgtrekkingen van het. Newton werkte vooruitgang slechts op het gebied van optica voor een ongeveer eeuw tegen omdat hij een verkeerde gevolgtrekking maakte, maar niemand kon hem van het beschuldigen, of betwijfel zijn goed geloof. Blokkeerden de filosofische theorieën van Aristoteles de weg van menselijke kennis voor verscheidene eeuwen, maar hij was eerlijk met zich en zijn medewezens. Wij konden het zelfde voor grote vele anderen in alle takken van kennis zeggen waar de flits van genie van enorme fouten vergezeld ging.

Maar wij betalen onze eerbied aan die de waarvan enige motiverende rente eerlijkheid en liefde van wetenschap was, en blijf stilstaan niet bij de fouten zij op één of andere manier of andere verantwoordelijk voor waren, verbindend aangezien zij door de beperkte kennis van hun tijden en een valse appreciatie van de wetten van de Aard waren.

Alles is vergeeflijk bij de mens binnen het concept perfectie dat wij houden. Wat hij nooit kan worden vergeven is het opzettelijke wangedrag en het misbruik van kennis die het leven en de meeste geliefde aspiraties van zijn minder geïnformeerde en intelligente medewezens in gevaar brengt.

Noch bedoelt dit boek andere werken te weerleggen die de kwestie van vliegende saucers hebben behandeld, en wat verschillende types en verschillende principes van die getoond door ons beschrijven. Wij weten dat zelfs op één planeet er mensen van diverse types die zich van zwart aan wit uitstrekken zijn, van dwerg aan reus.

Wij geloven deze andere verhalen, want wij in de eerlijkheid van andere mensen geloven.

Wij hebben beperkt ons tot het herhalen van wat wij hoorden. Het is duidelijk dat de hier gedrukte woorden niet de eigenlijke zijn die de kapitein van vliegende saucer sprak.

Zelfs als wij hen onderaan woord voor woord hadden genomen, wij konden niet nog het gehele bericht reproduceren. Wij hebben, nochtans, geprobeerd aan kwesties simplif3r, en gebruikt het zelfde het redeneren en de zelfde logica zoals onze informant, alhoewel een lamentably slechte imitatie, in een poging om de geest van zijn antwoorden eerder dan zijn daadwerkelijke woorden uit te brengen.

Als wij naar voren gebrachte bevestiging van de ideeën later zouden moeten ontvangen, misschien zal dit boek op worden gekeken zoals hebben bijgedragend iets tot het ontrafelen van het geheim van de zogenaamde "Niet geïdentificeerde Vliegende Voorwerpen."Als, nochtans, zij worden niet bevestigd, wij leggen ons open aan lasten van onjuiste voorstelling.

Wij zijn ons volledig bewust van de risico's die wij gesteld ben=, als het blijkt dat wij slachtoffers van een wrede teleurstelling zijn geweest, maar wij blijven undaunted.

Nochtans, het laatste ding wij - wil doen is de indruk dat te geven wij in elk geval beter zijn dan de volgende man, of dat wij enorme kennis hebben waarmee om alles tegen te spreken die de wetenschappers tot op heden hebben afgekondigd. Wij wensen niet om op die gloed-worm te lijken de kapitein van vliegende saucer waarnaar verwees, wie van zijn eigen licht dat door Aard wordt begiftigd zo trots was, dat hij aan alle andere gloed-wormen schreeuwde :

De zon bestaat niet omdat het enige licht daar is is ik in mijn staart draag.

Dino Kraspedon

Doorbell belde drie keer. Mijn vrouw kwam en vertelde me dat er parson bij de deur waren die aan me wilde spreken.

"Wat willen hij?"Ik vroeg apprehensively.

"Ik weet niet het, maar het lijkt alsof hij bij u wil prediken, antwoordde mijn vrouw.

Protestantse parsons van elke bijna Zondag, of gewone preachers, bij ons zou komen prediken of proberen om ons in hun geloof om te zetten. Zoals, op dat ogenblik, Ik was een atheïst in de breedste betekenis van het woord, Ik haatte lange bijbelse verhandelingen en, in feite, had een afkeer aan om het even wat die van godsdienst smacked.

Wij zullen niet met de kinderen kunnen nu uitgaan,"Ik merkte op.

"Nr, Ik veronderstel wij niet zullen,"zei mijn vrouw,"maar nooit mening, als wij niet vandaag gaan, wij zullen een andere dag gaan."

"Het is niet eerlijk dat de kinderen hun gang zouden moeten missen. De wil moet na lunch door zich uitgaan."

Ik had een goede mening parson te vertellen ik niet hem kon zien, maar dan besloten dat hij waarschijnlijk vrij onschadelijk was. Toch hij kwam slechts zien of kon hij me in hemel krijgen. Ik ging beneden verre van pleased, maar gehandhaafd een lucht van beleefdheid, en erin geslaagd om op een glimlach te zetten.

Beneden zittend, nochtans, Ik vond een goed-geklede mens in een goed kasjmierkostuum dat zijn atletisch lichaam volkomen paste. In het algemeen zich unostentatiously kleden de priesters, maar dit was vreemd goed gebleken. Hij had een wit overhemd met een stijve kraag, en een blauwe band met witte geometrische patronen. Zijn schoenen zagen niet eruit alsof zij voor een meer dan maand of twee waren gedragen.

De mijn aandacht werd gevestigd op het fijne weefsel van zijn handschoenen, en ik herinnerde waar ik dit type van handschoen voordien had gezien. Aangezien ik van aangezicht tot aangezicht met hem kwam, Ik verloor bijna mijn stem met verrassing; Ik erkende hem als de kapitein van vliegende saucer.

In November 1952 reiste ik met een vriend in de Staat van Sao Paulo. Bij het bereiken van de bovenkant van de waaier Angatuba die omhoog uit Parana komt, wij werden door vijf saucers geconfronteerd die in de lucht hangen. Het was een regenachtige dag en het zicht werd gehad.

Ik ging later aan de zelfde vlek terug en bracht theedagen en nachten daar in de hoop van opnieuw het zien van saucer door. Voor de laatste nacht, na een reeks episoden wij niet waarin hier voor vrees voor uitweiding zullen gaan, saucer landde en wij werden de kans die van binnen het gegeven en zijn bemanning ontmoet gaat.

Wij bleven aan boord voor een ongeveer uur bekijkend de diverse stukken van materiaal in de machine. De kapitein was vriendelijk genoeg om te verklaren hoe zij allen werkten. Aan het eind van ons bezoek, dit fascinerende individu beloofde te komen en ons te zien zodra hij kon. En nu, vier of vijf later maanden, hij was gekomen zoals romised.

"Uw verrassing is vrij begrijpelijk,"hij zei, het opstaan van de leunstoel en het uitbreiden van zijn hand, "maar ik ben uw bezoek op mijn ambacht komen terugkomen. Ik ben gekomen, niet alleen omdat ik beloofde, maar omdat ik zeer het genoegen wilde hebben van opnieuw het zien van u."

"Ik vind ik nauwelijks een dergelijk verfijnd gebaar van uw kant verdien, vooral aangezien ik niets heb om u maar de hand van vriendschap aan te bieden."

"Als u me de gehele Aarde moest aanbieden, maar niet de hand van vriendschap, het zou geen waarde hebben. Slechts heeft de vriendschap echte waarde. Ik keur het met dankbaarheid goed aangezien ik u het zelfde ding ben komen aanbieden: mijn hand van vriendschap.

Gelieve te excuseren me voor als parson voorgesteld te hebben, maar u moet realiseren dat uw vrouw zeer gestoord zou zijn als zij de waarheid kende."

"Het was onschadelijke subterfuge,"Ik stelde hem gerust, "en ik ben dankbaar aan u voor het; mijn vrouw zou zeker ongelukkig zijn als zij één dag dacht haar echtgenoot omhoog in wat subversieve activiteit in vennootschap met een buitenlandse agent werd gemengd die zich voor een heer liet doorgaan die ongeveer in ruimte wandelt.

"In feite had ik nooit geloofd dat vliegende saucers extraterrestrial waren. Het gehele ding verscheen aan me als teleurstelling namens mensen van Aarde, het voorstellen van als wezens van een andere wereld, en exploiterend de vage wens van het mensdom om te weten dat er ander menselijk leven binnen het zonnesysteem is, in orde om wat nefarious activiteit of andere beter te dragen.'

Mijn slechts geglimlachte bezoeker. "Ik verzeker u,"hij zei, "dat uw verdenkingen niet gegrond zijn, maar er is geen twijfel dat het uw plicht om op uw wacht tegen mogelijke teleurstelling te zijn. Of het ding is bepaald nochtans; als ik een buitenlandse agent was die ik sinds lang veroverd=hebben= de Aarde heb getoond, en u zou dearly pa voor uw nieuwsgierigheid hebben die u in mijn ambacht leidde."

Op dit punt kwam mijn vrouw met de kinderen binnen. Zij vertelde me dat de lunch klaar was en dat "parson" welkom om met ons was te eten. Zij zou uitgaan en zou niet achter tot de avond zijn.

Tijdens lunch die ik heb willen om de taalkundige capaciteit van mijn gast uitproberen om te zien of hij verraden=zou= zijn oorsprong door zijn accent. Ik vertrok door de Christelijke godsdienst te bespreken en vroeg hem of kon hij me de eerste woorden van het Oude Testament in Hebreeër vertellen, aan wat hij onmiddellijk en zonder de lichtste aarzeling of de verlegenheid antwoordde, "Bereshith bara Elohim,"*1 en te werk gegaan om een lange passage te reciteren.

Ik zette de bespreking in de zelfde ader zonder hem voort te laten weten dat hij door zijn tempo werd gezet. Op één punt dat ik heb beweerd om dagdromen te zijn en begonnen reciterend "hodie Siaudieritis vocem meam.. "en gevraagd hem hoe het ging. Hij ging.... verder . nollite obdurare cordavestra."

Het verdergaan op de zelfde lijnen zei ik "nollite putare quoniarn veni solvere lege aut prophet.. .", hij voltooide het voor me, "niet veni solvere sed adimplere."~

Ik sprak aan hem later in het Engels en het Grieks en hij beantwoordde volkomen me m elke taal. Niet alleen was hij een taalkundige, maar het was duidelijk van wat hij dat hij uiterst erudiet was zei, gevend data en plaatsen van historische gebeurtenissen en de namen van de belangrijkste cijfers in kwestie. Slechts eenmaal in een tijdje zou zijn interpretatie van gebeurtenissen lichtjes in strijd met ons orthodox standpunt zijn.

Het Engels was de enige taal hij scheen om om het even welke moeilijkheid met bij allen te hebben, niettemin verbaasde zijn capaciteit om de meest gevarieerde onderwerpen in die taal te bespreken me.

Toen wij aan de zitting-ruimte terugkeerden die ik heb beslist om te proberen om te weten te komen wat zijn wetenschappelijke kennis was als; het is één ding om aan verhandeling op geschiedenis en godsdienst te kunnen en de gift van talen te hebben, maar het is vrij een ander ding over wetenschappelijke onderwerpen kunnen spreken. Toen duidelijk het spreken over wetenschap hij niet alleen zou moeten tonen hij bezat al kennis die wij hebben, maar hij zou ook iets moeten kunnen voorstellen geavanceerder, Als hij niet kon dit doen, dit zou hem om bewijzen te zijn niets meer dan een inwoner van deze planeet. Niemand maakt omhoog wetenschappelijke theorieën ter plekke tenzij hij een genie is of tenzij zij geen water houden.

Wat is uw naam?"Ik vroeg hem.

"Ik heb geen naam in uw betekenis van het woord. Op mijn planeet zijn de namen een beeld van het karakter van het individu. Hoewel hen kennen wij de verdiensten en de tekortkomingen van een persoon, zelfs als hij aan ons onbekend is. Onze namen zijn gebaseerd op een combinatie geluiden die aan u onbegrijpelijk zou zijn, voor wie één naam zoals een andere zo goed is. Vandaag heb ik één naam, en als morgen ik wijzer of beter zou moeten zijn, Ik zou verschillende moeten hebben, enz. zo."

"Ik zie. Goed, vertel me, dan, waar komt u uit?"

"Ik kom uit een satelliet van Jupiter."

"Van welke satelliet?"

"Niet van om het even wie in het bijzonder. Soms leef ik op Ganymede, en soms op Io, enkel aangezien u zich rond van één stad aan een andere beweegt."

"Maar ik heb dat de mensen van andere planeten verkleinwoord zijn gehoord, maar u bent lang-over zes voet hoe u dit verklaart?"Ik vroeg hem met het voorwerp van het verwarren van hem.

"Wij zijn niet al verkleinwoord. Op de zelfde satelliet hebben wij mensen die klein of groot zijn, wit, zwarte of dark. De mensen van de aarde zijn over het algemeen lang, maar er zijn ook pigmies en mensen van middelgrote gestalte, en het wit, het rood, dark en de zwarte. De aard openbaart haar eenheid in diversiteit."

"Dat is onbelangrijk,"Ik zei. "Één kent de luipaard door zijn vlekken. U moet zich van onze wonderbaarlijke inspanningen bewust zijn om bepaalde ontdekkingen te maken. Wij besteden enorme sommen geld aan onderzoek, vaak zonder resultaten aan te moedigen.

I zelf, aangezien u van mijn boekenhoogtepunt van nota's kunt zien, doe heel wat het bestuderen, maar tot het heden, Ik kan zeggen niet dat ik om het even wat heb geleerd. Ik schijn om in een verwarring van vergelijkingen worden verloren, en de zuivere vermelding van een parameter in een berekening drijft krankzinnig me.

Er is één probleem, bijvoorbeeld, welke onze beste fysici en wiskundigen zelf op hebben uitgeput; het is één die ik geloof voor u gemakkelijk kan zijn te antwoorden, wiens wetenschap ruimte voor u heeft veroverd. Het probleem is te weten of het energie of kwestie is die in Aard bestaan. Ik zou het duidelijk dat willen maken ik niet met één of andere eenvoudige academische definitie zal tevredengesteld worden, en van u een meer gedetailleerde verklaring zal vereisen, welke u duidelijk bij machte bent te geven. Kunt u me informeren?"

De kapitein van vliegende saucer scheen om zijn gedachten aan wat ver punt terug te trekken, alsof zoekend één of andere manier om dit onderwerp op een eenvoudige manier terecht te komen in, of alsof hij om aan iemand probeerde te luisteren wie aan hem sprak

van de diepten van zijn ziel. Dan beantwoordde hij me langzaam, het wegen van elk woord aangezien hij het zei

* * *

Het voorwerp van dit hoofdstuk is te verklaren aan de lezer hoe het was dat wij een gesprek op het hoogste niveau met deze kapitein van vliegende saucer konden vertrekken. Daarom zouden wij het willen sluiten op dit punt en de draad in het volgende hoofdstuk opnieuw opnemen.

In dit nieuwe hoofdstuk dat wij zal proberen om alle onbelangrijke woorden uit te sluiten die tussen ons overgingen, het samenstellen van het gehele gesprek in de vorm van vragen en antwoorden.

De volgende pagina's vertegenwoordigen niet de vruchten van één enkel gesprek, maar een reeks van vijf vergaderingen die als volgt plaatsvonden: Eens in vliegende saucer zelf, eens in mijn huis, tweemaal in het belangrijkste vierkant in Sao Paulo, en laatste bij de post Roosevelt in Sao Paulo. Het is misschien belangrijk om te verklaren dat de twee gesprekken die wij in het belangrijkste vierkant hebben gehad in aanwezigheid van een professor van fysica en wiskunde plaatsvonden, wie uit eerbied voor zijn huidige hoge positie anoniem zal blijven.

Het is mogelijk dat enkele antwoorden niet van de ware geest van de kapitein een weerspiegeling vormen, en ten gevolge van de tijd die sinds enkele overzichten is verstreken kan vaag geworden zijn. Nochtans, wij hebben de essentie van de antwoorden bewaard, gebaseerd op tegelijkertijd gemaakte nota's.

Wij hebben ook geprobeerd, in het deel dat godsdienst behandelt, om om het even wat uit te sluiten die het gezichtspunt van bestaande Kerken kon beledigen of sects. Er is enkel één ding dat wij zou willen om verklaren, als gewetenskwestie. De moeilijkheden wij hem met het betreffen van de Bijbel onder ogen zagen werden volledig verklaard door hem. Hij gaf ons antwoorden over de verwezenlijking van de mens, de verrijzenis van het lichaam, de reden voor menselijk lijden, enz., welke volledig de waarheid van dit boek bevestigen. Voor ons waren zijn argumenten zo tevredenstellend dat wij Christenen werden. Het is mogelijk, nochtans,

dat kan wat aan ons volkomen begrijpelijk scheen te zijn aan anderen belachelijk schijnen. Wij zullen ons van het publiceren van deze vragen onthouden, tenzij wij om worden gedrukt dit te doen, voor vrees om de belangrijkste kwestie te schaden. Met deze reserves zullen wij nu met de onderwerpen te werk gaan die aan ons het interessantst lijken.