In 1889, F. Pashchen publiceerde een document ( Wied. Ann. , 37 , 69) welke opstellen wat Wet van Paschen genoemd geworden is geworden. De wet geeft hoofdzakelijk op dat de analysekenmerken van een hiaat een niet lineaire functie (over het algemeen) van het product van de gasdruk en de hiaatlengte zijn, gewoonlijk wordt geschreven dat als V = f( pd ), waar P is de druk en D is de hiaatafstand. In werkelijkheid, zou de druk door de gasdichtheid moeten worden vervangen.
Voor lucht, en hiaten op de orde van een millimeter, is de analyse een ruwweg lineaire functie van de hiaatlengte: V = 30 pd + 1,35 kV, waar D is in centimeters, en P is in atmosferen.
Veel onderzoek is gedaan sindsdien een theoretische basis vormen voor de wet en een beter inzicht in de mechanismen van analyse ontwikkelen. Wat van dit zullen in de rest van deze sectie worden beschreven, maar men zou moeten realiseren dat er velen, vele factoren die een effect op de analyse van een hiaat, zoals straling, stof hebben, oppervlakteonregelmatigheden zijn. De bovenmatige theoretische analyse zou kunnen helpen begrijpend waarom een hiaat opsplitst, maar zal noodzakelijk een nauwkeurigere waarde voor het analysevoltage in geen bepaalde situatie verstrekken.
Auteursrecht 1997, Sep van Jim Lux/14 1997/paschen.htm/ Terug naar Huis HV / Terug naar homepage / Post aan Jim
